Het is goed dat de historische romanfiguur Don Quichot van Cervantes niet meer ronddoolt in de Spaanse hooglanden. Er zijn nu veel te veel molens om tegen te vechten. Moderne wel te verstaan. Ik heb nog nooit zoveel windmolens bij elkaar gezien op de fantastische fietstocht door noordwest-Spanje.
De Pyreneeën liggen achter ons, nu krijgen we een beetje Middellandse Zee gevoel over ons. Hier stroomt het water naar die zee en stromen de invloeden van die zee het land binnen. Het wit van de meidoorn is weg, er bloeien gele bremstruiken in de berm. Er staan al hier en daar wat olijven op akkers en hé zie ik daar cypressen....
Wat een mooie klim hebben we gekozen om de Pyreneeën te slechten. Mooi, rustig en niet te steil. 27 kilometer bergop genieten in schitterend weer. Gelukkig is de pas open. En dan komen onverwacht de emoties. Het zweet van de inspanning vermengt zich met tranen die samen op het asfalt druppelen. Zweet en tranen.
De karavaan naar Portugal bestaat uit twee fietsers en twee soigneurs die per auto reizen en de mannen bij staan. Maar er is een vijfde compagnon op weg naar het zuiden. Hond Miro van Frank en Leny houdt de vrouwen gezelschap in de auto. Wat vindt de hond van het trage tempo zuid? Op deze rustdag in Pau is er tijd om Miro aan het woord te laten....
Veel mooier op de fiets dan vandaag kan het niet worden. Frankrijk is bijna klaar, Spanje komt eraan. Nog een bergketen en het einddoel komt ineens veel dichterbij. Wanneer is de imposante bergrug vandaag te zien op de laatste volledige etappe door Frankrijk. Verrassend snel. Op een topje vijf kilometer na de start laten de besneeuwde top zich al...
Fietsen in de lente is leuk, want in die periode ontluikt de natuur. Vooral bloeiende bomen kunnen me ontzettend bekoren. Prachtig dat die houten gevaartes vol moet kleurige frutsels zitten, veel mooier dan in de zomer als ze vol in het blad staan. En wie in de lente naar het zuiden fietst, ziet het ontluiken van de natuur in een...
Overal onderweg door Frankrijk zie ik bordjes. Een kerk uit de dertiende eeuw, een kasteel uit de zeventiende, grotten, provinciegrenzen, en ga zo maar door. Maar niet alle wetenswaardigheden worden bebord. Ik heb Frank al gewaarschuwd: "Over twee kilometer komt er iets heel bijzonders", zeg ik turend op mijn gps-apparaat.
Op meer manieren laat ik de buitenwereld binnen in mijn fietsbubbel. Zo kijk ik elke dag even in de mail als we op een terrasje zomaar ergens koffie drinken en uitpuffen van al het groen dat we onderweg zien. Belastingdienst en ander gedoe. Kan wachten. Hé, een mail van de wedstrijdleider Dertien in een Dozijn. Waar mijn bijdrage blijft.
Honden, trouwe viervoeters. Jaja. Op de fiets heb ik er een bloedhekel aan. Als ze kunnen dan rennen ze me luid blaffend achterna mogelijk om hun tanden te zetten in mijn goed getrainde kuiten. Gelukkig zitten in Frankrijk de meeste honden achter een hek en kunnen ze het erf niet af. Incidenten zijn tot nu toe uitgebleven, maar wat is...
Meerdaagse fietstochten zijn voor mij de ultieme vorm van mindfulness. Je zit op de fiets, je zoekt je weg, je zorgt voor eten en drinken en waar je kunt slapen. De rest doet er niet toe. Alleen het hier-en-nu telt. Amsterdam en de rest van de wereld zijn heel ver weg. Maar niet vandaag. Ik fiets in gedachte met Tim,...